'Zie ik jou nog eens terug?' had Gonda mij eind september, op dag één van de In Company-Training van Touch for Care gevraagd. Zij is één van de dames en heren die in de zorginstelling Lemborgh op de afdeling voor personen met dementie woont.

Na de middag had zij samen met zes medebewoners mogen genieten van een massage gegeven door de cursisten, wat voor hen meteen een aangename en drempelverlagende oefening was.

En ja hoor, op dag twee van de training, mocht ik Gonda opnieuw ontmoeten, tijdens de koffiepauze in de voormiddag.

De spirituele dame reikte meteen weer naar mij uit: 'Ik voel mijn handen heerlijk warm worden in jouw nabijheid, Isabel.'

Deze warmte is voor jou, ontvang ze maar.'

Minutenlang hield zij mijn handen vast, ik de hare.

Ik ontving haar warmte, zij de mijne.

Wij voelden elkaars hart.

Helemaal ontroerd was ik door haar eenvoudige maar ooh zo veelzeggende woorden, door het diep-zinnig samen-zijn, dat mijn drempelvrees voor het publiceren van mijn nieuwe website daarbij zachtjes wegsmelten mocht.

Want zij verwoordde letterlijk waarvoor

Hart in handen, ge-voelzorg bij dementie staat en gaat:

het geven en ontvangen van warmte.

Gonda wees mij op de noodzakelijkheid en rijkdom van aanwezigheid, van nabijheid. Ik had voor haar een kleine attentie mee gebracht, terwijl ikzelf voor haar het geschenk was.

En, wat een geschenk was zij, is zij voor mij.

Wat een geschenk zijn wij voor elkaar!

Isabel De Clercq

 

De huid is onze ongemeen sterke fysieke barrière tussen buiten en binnen, dat ervaren we dagelijks. En toch is zij tegelijk een bijzonder gevoelige poort die zich opent wanneer zij op tedere wijze wordt aangeraakt. Affectief huidcontact dat zich in liefde vertalen mag, doorheen het lichaam vervoerd, hart en ziel beroert.

Want ieder mens, of hij nou open of gesloten is, draagt gevoelens in zich, is bezield!

Ik vind het heerlijk om me iedere ochtend, bij het begroeten van Moeder Natuur, bij het binnen wandelen van de geborgen afdeling, af te stemmen op die liefdesenergie, zonder ook maar één seconde aan haar aanwezigheid te twijfelen. Want dit doen we al vaak genoeg, dat twijfelen, Verdoezelen we het eens te meer in retorische vragen zoals: 'Als ik iets voor jou kan betekenen?...

Uiteraard kan jij, bron van liefde, iets voor de medemens betekenen!

Sinds begin dit jaar ben ik bij Klara Van Zuijdam in opleiding om vanaf 2027 in Vlaanderen haar liefdeswerk mee te verspreiden in de woonzorgcentra, in de thuiszorg. 

Afgelopen donderdag waren we in Lemborgh, één van de zorgcentra van Zuyderland te Sittard, waar veertien collega-zorgers  open stonden voor elkaar, om naar elkaars zorgervaringen te luisteren, om van elkaar te leren en wel in het bijzonder van Klara en haar expertise in het openen van die gevoelige poort bij personen met dementie of breinschade.

Dit met liefdevolle aandacht nabij zijn dat reeds aanvangt nog voor we 'die poort' raken, bij de wijze waarop we onze aanwezigheid aankondigen, waarop we iemand benaderen en begroeten; zichtbaar, helder en uitnodigend.

Want het is net daarin dat een veilig, vertrouwd en rustgevend klimaat wordt gecreëerd waarin huidcontact als liefdevol aanraken kan worden ervaren, waarin het hart kan gaan gloeien en zowel gever als ontvanger kan open bloeien, met zichzelf en de nabije persoon in verbinding komt.

Ik voelde me alweer een geluksvogel want ik mocht heerlijk ge-waar-worden en ook Klara's Touch for Care massage techniek voor de allereerste keer uitleggen en demonstreren.

En de training kreeg nog -om het met Klara's woorden te zeggen- 'een gouden randje'... Na het oefenen van de technieken op elkaar mochten we een company gezellige dames en heren van de geborgen afdeling ontvangen om hen onmiddellijk te laten proeven van het effect van de Touch for Care massage van de onderarm. Tijdens mijn begroetingsrondje kwamen de haren van mijn beide armen overeind: kippenvel bij het horen, zien en voelen van de tederheid tussen de zorgers en ouderen, van de echte verbinding tussen hen. 

Eén intense gloed van naastenliefde die de ruimte vulde waarbij sommige dames en heren enthousiast over zichzelf aan het vertellen gingen, anderen zich dan weer helemaal door de rust in slaap lieten wiegen. 

Eén dame, Gonda, reikte spontaan naar mij om mij met haar handen te lezen! Dat de tijd veel te kort was om het over haar en mijn Spiritwerk te hebben zorgde ervoor dat we op 5 november, dag 2 van de In Company training Touch for Care bij dementie/breinschade, een koffiedate hebben!

Ook de andere dames en heren zullen er trouwens weer bij zijn want zij waren zo enthousiast over het verwenuurtje dat zij zich afvroegen of dit elke week kan.

Isabel De Clercq